25 jaar Pixar – Een kleurrijke wereld

Misschien wat apart, de tweede post op een muziekblog die wordt gewijd aan een filmexpositie. De reden hiervoor is dat ik een student Communication & Multimedia Design ben. Als opdracht kregen we de keuze om naar de PIxar expositie te gaan en hierover te bloggen.

Ik ben al sinds jong een fan van de Pixar films. En met mij bijna de hele wereld wel. Tijdens de expo liep ik door de tijd, ruimte voor ruimte gewijd aan andere films, beginnend bij successen als Toy Story, tot het eindigde bij de laatste film Brave. In de meeste zalen stonden vooral grijze, uit hars gemaakte, poppen die tot in het kleinste detail uitgewerkt waren (de enge vissen uit finding Nemo, de kok uit Ratatouille en de directeur van Monsters Inc.). De allereerste schetsen hingen aan de muur, langs allemaal afgekeurde voorstellen (zoals een bruine Sullivan in Monsters Inc.). Dit gaf een sterk inzicht over hoe gigantisch het proces achter een animatie film wel niet is.

Een andere leuke toevoeging de film over 25 jaar Pixar, waarin ze laten zien hoe ze wat animatiefilms betreft terrein wonnen van Disney, hoe de overname is gegaan en hoe de samenwerking nu in stand blijft staan. Hier leer je vanalles. Er werd een stukje marketing toegelicht. Ook werd er verteld waarom ze de namen Disney en Pixar apart blijven gebruiken.

Dit was niet de enige bioscoop in de expo. De zogenaamde artscape was een gigantisch scherm wat de hele breedte van je gezichtsveld opslokte en door middel van geluiden in de kleinste details de achtergrondwerelden van verschillende Pixarfilms projecteerde. Je ziet overal kleine muizen in het Parijs van Ratatouille rondkruipen, Wall-E eenzaam ronddwalen in een grote, lege en verwoeste wereld, en de speelgoedsoldaatjes hun weg vinden door het immense huis van Andy. Veel mensen noemen dit de highlight van de expo.

Ik had persoonlijk zelf een andere highlight. In een pikdonkere ruimte stond in het midden een soort draaimolen met wassen poppen uit Toy Story. Aan de voorrand had je bijvoorbeeld een van de aliens, en elke keer in een andere pose. Een andere kring had weer Jessie de cowgirl, telkens in een ander stadium huppend op haar paard. De draaimolen draaide steeds sneller, en op een gegeven moment zag je een grote waas. Op dat moment gingen de knipperlichten aan en was het net alsof je naar een animatiefilm keek. Het was gewoon een live stop-motion filmpje.

Ook al is de expo aan de dure kant, raad ik iedereen aan toch een kijkje te nemen bij de expo. Als fan van Pixarfilms, word ik weer elke keer die wonderlijke wereld ingezogen. Het was leuk om te zien hoe die wereld nou tot stand is gebracht door 600 werknemers die er hard aan werken om een hele nieuwe wereld te ontwerpen voor elke film. Voor deze expo heb ik me nooit echt geïnteresseerd in het werk achter de schermen bij zo’n animatiefilm, maar de expositie heeft me geleerd dat het proces waar zo’n film doorheen gaat misschien nog wel mooier is dan de film zelf.

Pixar tickets

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s